Busride from hell...

Maar eerst het leuke gedeelte. Zoals gezegd in ons vorige berichtje gingen we condors spotten. We werden om 6:45 uur opgehaald bij ons hotel en reden naar "El mirador Cruz del Condor", hét Condor-uitkijkpunt. We waren er om 7:45. Vanaf 8 uur begint de Colca canyon op te warmen, waardoor de Condors de opstijgende warme lucht kunnen gebruiken om op te stijgen. Net toen we dachten dat ze niet meer kwamen vandaag, om een uur of 9, verscheen de eerste condor. Daarna bleven ze maar komen. Twee condors besloten ons van dichtbij te verrassen, door plotseling vlak voor onze neus omhoog te zweven. Ze liepen helaas flinke gehoorschade op, doordat een Amerikaanse deze verrassing niet aankon en hysterisch begon te gillen. We hebben haar meteen knock out geslagen, zodat ze niet nog eens de condors zou wegjagen. Geintje... een boze blik van alle andere aanwezigen was voldoende. Het condor-spotten was echt geweldig. De condors vlogen op hooguit enkele meters voorbij! De verrekijker hadden we dus niet nodig.

[We hebben mooie foto´s van de condors, maar de gammele computer hier in het hotel heeft geen USB aansluiting aan de voorkant, dus we kunnen de foto´s niet uploaden. Misschien later, hoewel de computers hier over het algemeen "enigzins gedateerd" zijn ;-)]

Update vanuit La Paz: de beloofde Condor-foto´s:

Terug in Chivay aten we een lekker broodje en misbruikte Bart het toilet van het restaurantje... Snel dus maar loperamide genomen, want we hadden een busreis van 6 uur naar Puno voor de boeg. Desondanks voelde Bart zich in de bus steeds minder lekker. De voorraad loperamide ging er snel doorheen. We dachten namelijk slim te zijn en alleen het hoognodige in de handbagage te doen, dus 4 pilletjes leek voldoende voor een dag. Niet dus... Gelukkig zaten er superaardige Belgische reizigers naast ons, die zo vriendelijk waren ons van extra pilletjes te voorzien. Ons ja, want Joke had ze inmiddels ook nodig. Voordat we ophouden met dit onaangename verhaal nog één leuke anekdote. Bij een stop onderweg snelde Bart naar het toilet, dat kostte volgens het bordje 1 sol. Maar toen hij weer naar buiten kwam, moest hij 2 soles betalen, omdat het te lang had geduurd!

Gelukkig kwamen we in Puno weer in een prachtig hotel terecht, waar we heerlijk hebben geslapen. Zodoende konden we vandaag onze volgende excursie maken, maar daar vertellen we de volgende keer wel meer over.

Groetjes,
Joke en Bart

PS

In ons vorige verhaaltje waren we helemaal vergeten te vertellen dat we helemaal overdonderd waren door de prachtige sterrenhemel toen we na het invallen van de duisternis naar buiten liepen, op weg naar het restaurant. We zagen duizenden sterren, de poolster was zó helder dat je er bijna door werd verblind. (Dat is misschien een tikje overdreven...) Ook de melkweg was heel goed te zien.

PPS

Joeri & Marieke, wij konden het "power" knopje onder de "del" nog nét ontwijken.