La Paz - Uyuni, rugmassage en Nederland-Spanje

We zijn gisteravond aangekomen in Sucre, maar we hebben nog wat in te halen...

Eens even kijken, waar waren we gebleven... La Paz. We liepen 's middags nog wat over de markt, erg leuk. Toen we moe begonnen te worden gingen we terug naar het eetcafeetje naast ons hotel. We aten wat en wachtten op de transfer die ons maar het busstation zou brengen. Die kwam keurig op tijd.

Hij bracht ons naar het kantoortje van "Todo tourismo", in een schimmig pand tegenover het busstation. We moesten naar de tweede verdieping, zei de portier. Wij drukten op de "2" in de lift, maar kwamen uit in een totaal donkere gang. Ook toen we het lichtknopje gevonden hadden, zagen we slechts gesloten deuren met nummers. We bedachten ons op tijd dat ze hier natuurlijk het Amerikaanse systeem gebruiken, waarbij de begane grond de eerste verdieping is. Alleen hebben ze de nummers in de lift daar niet op aangepast. Lang verhaal kort: een verdieping lager vonden we inderdaad het kantoortje; heel netjes vergeleken met het gebouw waar het in zat. We konden er inchecken en wachten tot de bus vertrok.

De bus was luxer dan we verwacht hadden. Vlak na vertrek kregen we een eenvoudige maaltijd voorgeschoteld. Toen was er nog een film, gelukkig Engels gesproken, met Spaanse ondertiteling. "Old dogs", met Robin Williams en John Travolta, best een aardige film.  Daarna ging het licht uit en konden we slapen. Dat ging eigenlijk best goed, want de stoelen konden bijna helemaal plat. Alleen het laatste stuk ging het slapen minder, toen hield namelijk het asfalt op en gingen we verder over een onverharde weg naar Uyuni. Voordeel was wel dat we een gratis rugmassage kregen. ;-)

Het eerste wat opviel in Uyuni, was dat het er nogal koud was. Gelukkig hadden we al redelijk warme kleren aan. Het tweede wat opviel, terwijl we van het busstation naar ons hotel liepen, was dat Uyuni een vrij stoffig, saai en lelijk stadje is. Maar we kwamen hier ook niet voor het stedelijk schoon...

We verheugden ons op een warme douche in het hotel, waarna we nog wat konden bijslapen. Die warme douche konden we vergeten: vóór 9 uur 's ochtends is er überhaupt geen stromend water in het hotel. Warm water hebben ze alleen 's avonds... Het goede nieuws is dat we wél meteen in onze kamer konden, ook al was het 8 uur in de morgen toen we incheckten. We mochten zelfs van het uitgebreide ontbijt gebruik maken. Zodoende gingen we zonder douchen, maar mét gevulde maag naar bed...

We hadden een wekker gezet, want 's middags om 14:30 uur wilden we de WK-finale zien. Ruim op tijd liepen we richting het "centrum" van Uyuni. We hoopten een restaurantje te vinden waar we konden lunchen en aansluitend de wedstrijd konden zien. We moesten alleen nog de hoofdstraat oversteken om op het pleintje met alle restaurantjes te komen. Maar dat was nog lastig, er was net een soort parade aan de gang, die de hele straat blokkeerde. Later hoorden we dat de 121ste verjaardag van Uyuni werd gevierd. Via een omweg kwamen we uiteindelijk toch bij een pizzeria terecht, waar op een redelijk groot breedbeeldscherm de voorbeschouwing van de WK-finale aan stond. We aten pizza en dronken "Trimate" (kruidenthee met cocablad) terwijl we de wedstrijd keken. Wat een dramatische wedstrijd was dat! Veel aanwezigen wachtten de verlenging niet af en gingen eerder weg. Uiteindelijk bleven we alleen achter met een ander Nederlands stel uit Amsterdam. We verdronken ons verdriet met nog meer Trimate. Daarna wisselden we reiservaringen uit, dat was erg gezellig.

Later deden we nog wat inkopen. 's Avonds aten we een goeie hamburger bij "The Fun Pub". We hebben daar toch maar niet meegedaan aan de competitie sneldrinken. Verder was het "fun" gehalte niet zo hoog als de naam deed vermoeden, maar als gezegd, de hamburgers waren lekker en dat is al heel wat in Uyuni...

Wordt vervolgd...