Tour der natuurwonderen

Na een behoorlijke brakke nacht omdat heel Uyuni op z´n kop stond, werden we om 10.45 uur opgehaald door Jimmy, onze Spaanstalige chauffeur, voor onze drie daagse Salar de Uyuni tour. Onze rugzakken werden op het dak van de 4 wheel drive vastgebonden en daarna vertrokken we. We deelden de jeep met een Spaans duo (Anna, die verrassend goed Engels sprak en zich vrijwillig als tolk opwierp, en Quino), met een duo uit Korea (Tell en Hetzi, waarvan we niet geheel zeker weten of ze nou een stelletje vormden of niet) en niet te vergeten: Maribel, onze kok. Voordat we naar de zoutvlakte reden, maakten we een tussenstop bij het treinenkerkhof. Allemaal verroeste treinen in de woestijn, grappig om te zien.

Ineens stonden we met onze bergschoenen op het zout. Een gek idee, het leek net ijs maar de gehele vlakte bestond uit zout. Na deze eerste indruk reden we door naar Isla Incahuasi, een eiland vol met prachtige cactussen. We hebben een mooie wandeling over het eiland gemaakt en daarna heerlijk gelunched in de zon. Maribel blijkt een goede kok te zijn! Samen met Tell en Hetzi hebben we echt hele maffe foto´s gemaakt op de zoutvlakte. Doordat het allemaal zout is, verdwijnt het perspectief op de foto...

Daarna reden we door naar het ´zout hotel´. Het was geen echt hotel, maar het hele gebouw was gemaakt van zoutblokken en voor een basic overnachting zag het er erg leuk uit! We deelden onze slaapzaal met Tell en Hetzi. Tell had geen slaapzak mee  (!!!) maar stelde ons gerust door uit te leggen dat hij in het Koreaanse leger heeft gezeten dus wel wat gewend is. ´s Avonds bereidde Maribel een heerlijk diner en we hebben ons er de hele tour over verbaasd wat ze kon maken van de voorraad die mee ging bovenop de jeep. Het was gelukkig niet koud in de slaapzaal ´s nachts, maar Joke had helaas slecht geslapen door een flinke verkoudheid.

Om 6 uur ging de wekker weer om de prachtige zonsopgang te kunnen meemaken. Om 7.30 uur gingen we op weg naar Laguna Hedionda. Het landschap is fascinerend: een soort maanlandschap met prachtige kleuren zand. We zagen een semi-actieve vulkaan (als er alleen rook uitkomt is hij semi actief) maar bij ons was het meer een inactieve vulkaan... Bij Laguna Hedionda aten we onze lunch en maakte Bart vele foto´s van een flamingo met sterallures, want hij ging er vandoor toen de camera´s tevoorschijn kwamen. Daarna door naar een interessante rotsformatie, waar Arbol de Piedra stond. Dit was een rots die door de wind ingesleten net op een boom lijkt. Inmiddels was de windkracht flink toegenomen en moesten we onze mutsen vasthouden. Daarna bewonderden we Laguna Colorada, dat door algen rood gekleurd is. De rode kleur is niet de hele dag zichtbaar en hangt ook af van de windrichting, dus we hadden geluk! Jimmy bracht ons naar de slaapplaats voor de tweede nacht. Alle informatie kregen we overigens van Anna, want Jimmy sprak geen (Spaans) woord tegen ons. Zijn enige vorm van communicatie was flink gas geven als hij vond dat we weer moesten instappen na een fotostop, hij zat ons dus voortdurend op te jagen. Gelukkig was de rest van de groep erg gezellig.

Deze avond werd het inderdaad KOUD! We zaten met z´n allen rond de houtkachel te eten en zijn vroeg naar bed gegaan. We sliepen nu met z´n zessen in één slaapzaal, op betonnen bedden. ´s Ochtends bleek dat we veel geluk hadden met onze eigen slaapzakken, want wij tweeën hadden als enigen goed geslapen. En nu om 5.00 uur op en om 6.00 uur vertrekken naar Los Geisers bij Sol de Mañana, die alleen ´s ochtends vroeg actief waren. Dat was een geweldig gezicht! We hadden nog niet eerder een geiser van zo dichtbij meegemaakt. De gevoelstemperatuur was minus 20 graden celsius, en onze voeten deden zeer van de kou. Je kon geen foto nemen zonder handschoenen aan. Maar de ervaring was zo bijzonder, dat was het waard!

We hebben natuurlijk nog veel meer gezien, zoals de warmwaterbronnen bij Laguna Salada, de Laguna Verde en Valle de Rocas, maar dit waren voor ons wel de hoogtepunten. ´s avonds werden we afgezet in Uyuni en konden we in ons warme bed lekker bijkomen.

Het hotel was onze reservering vergeten, maar hierdoor kregen we wel een veel mooiere kamer (en vooral: warmer) dan de vorige keer. En na enig doorvragen kregen we toch nog de buskaartjes voor de volgende dag, naar Sucre....